Residency time: July 2025
Show time: during Vruchtbare Grond festival
Vertel ons meer over je favoriete medium.
Ik bestempel mezelf als een latex lover, niet vanuit een fetisjistische blik, maar om de unieke eigenschappen van het materiaal. Ik hou van alliteraties, daarom benoem ik mezelf zo. In mijn praktijk zoekt de vervreemding die latex kan oproepen, juist doordat het zo huidachtig uitziet. Voor Het Bos mag latex deze keer zijn se(n/k)suele kant tonen.
Er bestaan twee soorten latex, de natuurlijke rubber en de industriële siliconenrubber. Zelf gebruik ik met de natuurlijke versie, die getapt wordt van rubberbomen. Latex is een vreemd fascinerend materiaal, van zijn elastische eigenschappen dat doorschijnend wordt tot de scherpe, herkenbare ammoniakgeur.
Hebben je andere interesses invloed op je kunst?
Ja. Ik, als persoon, ben een combinatie van iedereen en alles om mij heen: het goede, het slechte, het schone en het vuile. Mijn interesses zijn divers en uiteenlopend, maar voor mij is alles op een bepaalde manier met elkaar verbonden. Niet al mijn interesses zijn terug te vinden in mijn werk. Ik vind het moeilijk om die selectie te maken.
Wat mag getoond wordenv en wat moet nog beschermd blijven?
Welke fascinaties zijn “waardig” genoeg?
Ik hou van ballroomdansen, zoals de Foxtrot of Quickstep, maar dat ga ik niet tonen. Ik hou ervan om als een outsider naar TikTok-trends te kijken. Ik zal nooit een bewuste deelnemer zijn, maar het idee van trends volgen fascineert me.
Waarom denk ik zo?
Vanwaar heb ik alles geleerd?
Waarom heb jij niet dezelfde interesses als mij?
Waarom voel ik de nood om over de volledige geschiedenis van Robert Gober te schrijven, maar ook over het idee dat we een subgenre van ASMR kunnen maken door braakgeluiden erin te mixen?
Hoe vervreemd ik de verheerlijking van het alledaagse om me heen?
Ga ik ooit deel uitmaken van een BDSM-gemeenschap genaamd de female masking dolls? (Nee, maar wie weet.)
Ik wil maar zeggen: alles om mij heen en wat ik consumeer, of het nu informatie, onzin of academisch is, beïnvloedt mij. En dat beïnvloedt vanzelf ook mijn kunst. Al deze gedachtes zullen ooit in mijn praktijk terechtkomen. Niet allemaal meteen, maar misschien later.
Ik kan niet wachten om te zien wat er gaat gebeuren.
Wat motiveert je om te creëren?
Het is moeilijk om onconventionele gedachtegangen te vertalen naar werk. Bijna alles wat ik dagelijks consumeer, elke mening, video, elk gesprek, kan ik niet zomaar verwerken als ik geen kunst maak. Ik moet er iets mee doen, anders blijft het zich opstapelen. Zonder kunst voelt het aan als tijdverspilling. Waarom zou ik anders elke nacht eindeloos scrollen en slaap opofferen zonder reden?
De laatste jaren onderzoek ik het spanningsveld tussen schoonheid en vuiligheid in alledaagse situaties. Het gaat daarbij niet alleen over ‘vieze’ dingen. Ik gebruik walging en vuilheid als onderdeel in een bredere structuur. Hoe we omgaan met herkenbare objecten of ruimtes, en de waarde die we daar zelf aan toekennen.
We worden gerustgesteld als alles om ons heen te begrijpen valt, ook al kloppen onze gedachtegangen niet altijd. We geloven in paradoxale fabels, zolang we er maar niet te diep op ingaan. Die ideeën intrigeren mij, hoe vuil die tussenruimtes zijn waarin we ons begeven. Online en fysiek bewegen we ons constant binnen het uiterste. We raken verstrikt in filterbubbels en verliezen langzaam onze grip op de werkelijkheid. Soms leidt dat tot derealisatie.
Dat is voor mij de uitdaging: hoe benader ik al deze thematieken, terwijl ik nog zo intuïtief en naïef kan zijn?
Hoe behoud ik overzicht binnen een complex geheel waarin alles met elkaar verbonden is?
Hoe werk je samen met andere kunstenaars?
Bijna al mijn toekomstige projecten zijn samenwerkingen met andere kunstenaars. Voor dit project nodig ik Lucas Exelmans uit, hij zal een audio maken. Ik geef hem een beschrijving van wat ik wil bereiken tijdens deze residentie, maar laat hem verder vrij in zijn expertise.
Samenwerkingen worden pas interessant wanneer verschillende mensen hun eigen creaties naast elkaar kunnen leggen en die op hun eigen manier in elkaar laten passen. Het gaat om de dialoog die daardoor ontstaat tussen de werken en de makers.