×
it's time!

Ankerrui 5-7
B-2000 Antwerpen

Het Bos Agenda Projecten ▾ Meer

✓ Grid

Text

Background

QUESTIONS, QUESTIONS, QUESTIONS #3

ZATERDAG 28 NOVEMBER 2015

VRAAG: Welke rol kunnen we aan het theatergebouw, deel van die publieke ruimte, toeschrijven? Wat zou het betekenen om het theater als een ‘negatieve’ ruimte van de overgepositiveerde ruimte rondom te beschouwen? Hoe kan het theater opereren als een ‘negatieve’ ruimte van onze samenleving?

PROGRAMMA

1.   Enkele gedachten rond het theater als ‘negatieve ruimte’ - lezing Kristof van Baarle (15 min)

2.   Eternal Feeding - performance Alina L. Popa & Florin Flueras (50 min)

We dromen constant. Ons zogenaamde realisme is naïef. Van dagdromen, wetenschappelijk dromen, esthetisch dromen tot politiek dromen. Bewustzijn is een tijd-ruimtelijke simulatie. Zelfs wanneer we wakker denken te zijn, beïnvloeden onzichtbare droommechanismen hoe we de wereld percipiëren.

Wat gebeurt er als de impliciete simulatie speculatief wordt overgedaan door een geperformde simulatie? Waar moeten we de bewuste simulatie laten plaatsvinden? De black box lijkt de uitgelezen plaats om de limieten van het gegeneraliseerde dromen op te zoeken.

a. Niets (onderdromen)

Het minimale model van dromen, en van bewustzijn, is het gevoel ondergedompeld te zijn in een abstracte, inhoudsloze ruimte. Hoe bereiken we een staat van een leeg punt in een lege ruimte en verkennen we de ruimte met een lege landkaart? Iets trachten te worden laat sporen na. Door niets trachten te dromen, ontstaat alles.

b. Alles (overdromen)

Wat gebeurt er als we de realiteit zelf overdreven dromen en zodoende de wereld waarin we gevangen zitten overdromen? Een bepaalde realiteit heeft een optimale dromingsgraad om realiteit te blijven. De paradox wekt anomaliën op en schudt het kader, de context en de constructie danig door elkaar. Het einde van dromen dromen, laat gaten achter.

Door alles te willen dromen, ontstaat er niets.
U kan de sessies ten allen tijde stoppen en uzelf op uw gemak stellen.
Het was immers maar een performance.
U kan net zo goed wakker worden om vast te  stellen dat het slechts een droom was.

3.    Steppengesänge (Prairie chants) - performance Frydetzki/Dreit/Flegel/Froelicher/Grief/Worpenberg (50 min)

Een reis door Lusatia (Oost Saksen) leidt performers Anna, Adele, Kristina, and Marten naar het dorre landschap van de open bruine koolmijnen, naar elektriciteitscentrales, spookdorpen en wouden waar wolven zich terug settelen.  Ze keren terug met goed gedocumenteerde ervaringen.
Van het oorspronkelijk objectieve reisverslag veranderen eerst slechts enkele details.

Vervolgens worden kleine verhalen aangedikt om uiteindelijk te stranden in romantisch apocalysptisch fictie. Het vertelsel over hun roadtrip wordt meer en meer sferisch en ondermijnt de authenticiteit van hun prestatie. Komische bizarre fantasieën slaan op hol. Verkleed als toeristen, laatste overlevenden, Amerikaanse Indianen en performers neemt het collectief je mee op een trip naar het einde van een natie. Steppengesänge is de tweede performance van de groep, geïnspireerd op het Duitse bruine koolmijnlandschap.

Performance van en met  Adele Dittrich Frydetzki, Kristina Dreit, Marten Flegel, Anna Froelicher, Charlotte Grief and Felix Worpenberg

4.    Gesprek: Alina L. Popa, Florin Flueras, Adele Dittrich Frydetzki, Kristina Dreit, Marten Flegel, Anna Froelicher, Charlotte Grief and Felix Worpenberg, Michiel Vandevelde en Kristof van Baarle (20-30 min.)

Prijs: 8€, Studenten betalen 1 cultuurcheque voor de hele avond mét SLOT feest.

→ http://www.hetbos.be/agenda/2015/11/28/#596

→ Project: Michiel Vandevelde