×
it's time!

Ankerrui 5-7
B-2000 Antwerpen

Het Bos Agenda Projecten ▾ Meer

✓ Grid

Text

Background

Interview Ferre Marnef van Sergeant


Op 24 mei toveren de mannen en vrouwen achter Snobs Het Bos om tot een betoverde wirwar van creatieve uitspattingen. Verwacht je aan live acts, performances, DJ’s en andere gekkigheid, maar vooral aan een fantastische avond waar je niet weet waar te beginnen. In het kader van zijn opkomende performance op Snobs, spraken we Ferre Marnef van Sergeant.

Dag, Ferre. Merci om even tijd voor ons te maken. Kan je toelichten waar Sergeant voor staat? Waar komt de naam Sergeant vandaan en hoe is het idee ontstaan om deze op te richten?

Ik maak al heel lang muziek en geluid op mezelf, maar had door verschillende andere projecten nooit de tijd om er effectief iets mee te doen. Na het einde van Soldier's Heart en mijn vertrek bij Glints, heb ik eindelijk besloten me toe te leggen op deze verzameling. Sergeant is al sinds lange, lange tijd mijn middle name. Samen met Jan Lemmens van Glints en Pieter Fivez had ik vroeger een groep waarbij we onszelf stratego-namen hebben aangemeten. Dat is blijkbaar blijven plakken. Ook de leger-referentie naar Soldier’s is mooi meegenomen. Sergeant betekent voor ons vrijheid. Dat is het enige waar we ons tot nog toe écht hebben aan gehouden. Het betekent ook ‘Indient’, een samentrekking van Indie en Ambient. Uitgevonden door de mannen van Bebe & Subbacultcha, dat vond ik wel nog goed. 

Je omschrijft het project als een experimentele ervaring voor het publiek. Kan je dit wat meer toelichten?

Ik probeer de muziek live wat meer voeten in de aarde te geven door de klassieke opstelling te veranderen. We vinden het leuk als iedereen samen rondom ons verzameld, om de hiërarchie van het podium wat te vermijden. Mijn energiepeil schiet ook tamelijk hoog de lucht in, dat zou een andere verklaring kunnen zijn. 

50% van de set is vaak improvisatie. Hoe past dit in het concept van Sergeant?

50% is misschien wat overdreven. Er zijn enkele structuren, melodieën en refreinen, maar de lengte en intensiteit varieert sterkt. Het is gewoon leuker voor ons om te doen en het geeft de muziek een nieuw soort urgentie die elke keer weer iets dieper naar zijn eigen hart boort. We zijn een live band, opnames interesseren ons minder.

Heb je bewust weer voor een groep gekozen in plaats van voor een soloproject?

Ik heb enkele jaren geleden één keer een soloshow gegeven, maar die vond ik best saai. Om live wat sterker uit de hoek te komen heb ik Jasper en Benjamin erbij gevraagd, omdat het dan ook daadwerkelijk live is. Maar Sergeant is zo geëvolueerd dat ze nu ook bij het maken van de nummers een enorme hulp bieden. We zijn een soort van collectief geworden waar ik waarschijnlijk de leider van ben. Het begint dus bij mij en gaat via Benjamin en Jasper weer naar Sergeant. Het zou best kunnen dat ik sommige shows in de toekomst terug alleen zal opvoeren, als zij daar mee instemmen, of dat we nog uitbreiden, we'll see.  

Je neemt voor de eerste keer de rol van leadzanger aan, hoe verschilt dat van het gevoel dat je als bassist krijgt van een optreden? Heb je een voorkeur voor één van de twee?

Zingen is het meest persoonlijke dat ik ooit gedaan heb. Alles komt zo dichtbij en is zo intens. Ik heb niets meer om me achter te verstoppen. Zelfs in het theater (Ferre is ook acteur, nvdr) voel ik me veiliger omdat ik daar een rol kan spelen, een personage dat ik niet ben. De rol die ik als Sergeant speel, ben ik wel. Uitvergroot natuurlijk, maar toch. Die eerste solo-show waar ik over sprak, deed ik alsof de microfoon kapot was, de tweede heb ik mijn rug naar het publiek gedraaid, de derde keer stond ik praktisch aan de microfoon gelijmd, enz .. het is een groeiproces. Nu roep ik mensen in hun gezicht. Benieuwd waar dat gaat eindigen …

Er is weinig online terug te vinden over Sergeant, heeft dit te maken met de nadruk op performance of is dit nog een aspect dat in volle ontwikkeling is?

Dat heeft inderdaad alles met het optreden te maken, dat steeds op de eerste plaats komt. Ik hou er niet zo van om onszelf eerst via allerlei omwegen en smoesjes op te blazen voor we echt iets kunnen. Deze eerste reeks van concerten is om onszelf te ontdekken en daarbij te weten te komen welke vorm dit kan aannemen. Als het niet leuk is of het publiek ons rotzooi vindt, stop ik ermee. Maar het is tof, dus we gaan er eindelijk eens deftig aan beginnen. We zijn er achter aan het komen wat onze houding tegenover de buitenwereld wordt: momenteel bestaat die enkel nog in de concertzaal. 

Je bent oorspronkelijk van Antwerpen maar woont in Brussel. Hangt er een andere sfeer bij optredens in respectievelijke steden? Merk je een verschil op vlak van publiek?

Er zijn zoooveeeel optredens in Brussel, dat het haast onmogelijk is om ze tot één sfeer te reduceren. Mensen laten zich iets gemakkelijker verrassen in Brussel denk ik, omdat de underground daar meer ruimte en belangstelling krijgt. Ik heb het gevoel dat die in Antwerpen aan het krimpen is, wat een hele trieste zaak is. Daarom mag iedereen heel blij zijn met Het Bos trouwens, r e s p e c t.

Wat voor soort publiek hopen jullie te bereiken met jullie muziek?

Lieve mensen die om 2 uur 's nachts nog zin hebben in een uurtje onbekende, ongerijmde muziek. En mensen die kunnen/willen dansen: dansende mensen zijn zo mooi!

(interview door Bosmedewerker Lore Van Uffelen)

→ Agenda: Vrijdag 24 Mei: SNOBS (eclectische happening)